Jak wyglądały pierwsze lata pobytu św. Maksymiliana w Polsce po powrocie ze studiów w Rzymie? O tym w kolejnym odcinku „Życia św. Maksymiliana” o. Jerzego Domańskiego.

Po siedmiu latach studiów w Rzymie o. Maksymilian Kolbe wrócił do Ojczyzny. Jechał cztery dni pociągiem Czerwonego Krzyża, w którym miał opiekę lekarską i mógł odprawiać Mszę świętą. Kiedy 28 lipca 1919 roku mijał Cieszyn, radował się, że wjeżdża do wolnej Polski, która dzie­więć miesięcy przedtem odzyskała niepodległość po 123 latach niewoli.

Zamieszkał w klasztorze swego Zakonu w Krakowie. 29 lipca odprawił Mszę świętą w kaplicy Matki Bożej Bolesnej, dziękując za szczęśliwy po­wrót. W ostatnim dniu lipca udał się do klasztoru Sióstr Felicjanek, w

którym przebywała jego mat­ka. Nie mogła wprost uwie­rzyć, że wrócił. „Mówiła, że jej się zdaje, że śni”. Tutaj od­prawił prymicyjną Mszę w in­tencji mamusi i zakonnic.

Ojciec Prowincjał polecił o. Maksymilianowi, by wykła­dał historię w seminarium franciszkańskim, w którym znajdował się też jego młod­szy brat, kleryk Alfons. Uczył, jak Pan Jezus założył Kościół katolicki i jak opieko­wał się nim przez wieki. Jego namiestnikami byli papieże, następcy św. Piotra Apostoła. Przez dwa pierwsze wieki Kościół cierpiał prześladowa­nia w Cesarstwie Rzymskim, ale gdy cesarz Konstantyn Wielki dał mu wolność w 313 roku, wkrótce cale cesarstwo stało się chrześcijańskie, choć trzeba było bronić się przed herezjami. W średniowieczu nawróciły się narody germańskie i słowiańskie, w X wieku Polska. W XVI wieku przyjmuje chrzest Ameryka, odkryta przez Kolumba. W nowszych czasach misjo­narze głoszą Ewangelię w środkowej i południowej Afryce oraz w Azji, nieraz ginąc śmiercią męczeńską. Chlubą Kościoła byli święci.

O. Maksymilian nie poprzestał na uczeniu historii Kościoła. Chciał, by wszystkie narody uwierzyły w Jezusa Chrystusa i by wszyscy ludzie sta­li się świętymi. Dlatego szerzył Rycerstwo Niepokalanej (MI). Zdobywał do tego stowarzyszenia najpierw współbraci zakonnych, a potem świec­kich. 1 stycznia 1920 roku otrzymał następujący list od biskupa krakow­skiego księcia Adama Sapiechy: Z serca błogosławimy członkom Milicji Niepokalanej; walcząc pod sztandarem Matki Bożej, niech świat cały do stóp Jezusa prowadzić Kościołowi pomaga”.

Na zebraniach o. Kolbe tłumaczył, że celem MI jest nawrócić grzesz­ników i niekatolików oraz uświęcić wszystkich przez Niepokalaną. W tym celu należy się Jej oddać całkowicie i używać środków, jakie Ona podała, zwłaszcza modlić się i dawać dobry przykład. Naszą nagrodą bę­dzie tu na ziemi „błogi pokój dziecka”, które ufa mądrości, dobroci i sile swej Matki, a po śmierci będziemy „tworzyć w niebie przyboczny zastęp i Niepokalanej, jak najbliżej, bo przy Niej, Boga”.

Pierwsze zebranie MI na ziemi polskiej odbyło się 7 października 1919 roku w seminarium franciszkańskim. Oto jak je opisuje br. Alfons Kolbe: Gdy dzielna młodzież polska broni zagrożonej Ojczyzny, „my tymczasem o innej walce myśleć musimy, o walce ze złem, z szatanem i do tej walki się przygotowywać. Właśnie zaciągnęliśmy się pod sztandar Matki Naj­świętszej, wpisując się do koła Milicji MI”. Akt poświęcenia złożyli kle­rycy przed ołtarzem Niepokalanej. „Wpatrzeni W postać przeczystej a ukochanej Matuchny, sercem i całą istotą powtarzamy za Ojcem Magis­trem stówa: O Niepokalana, nieba i ziemi Królowo…”

Licznie zapisywali się wierni do MI – w maju 1920 roku było już 1325 członków. Ochotnie garnęła się młodzież, zwłaszcza ze szkół krakow­skich. Ks. Alfons Bielenin w krótkim czasie zebrał 500 „szermierzy Niepokalanej”. Ks. Konstanty Pobisiewicz w szkole w Urzędowie zdobył zaraz na początku 150 członków. O. Maksymilian otworzył w Krakowie bibliotekę, w której zgromadził 100 książek i 150 broszur, głównie apologetycznych, broniących wiary. Wypożyczali je nawet niekatolicy.

W listach do swych kolegów rzymskich o. Kolbe pisał o postępie Rycerstwa Niepokalanej w Polsce dodając: „Piękna to misja, dla której warto żyć, cierpieć, pracować, a także umrzeć”.

MRN 01 1999, o. Jerzy M. Domański

Poprzednie odcinki:

Niedostępne online:

  1. Urodził się w Zduńskiej Woli

  2. Kim będzie to dziecię?…

  3. Mieszkał też w Łodzi

  4. Wychował się w pobożnej rodzinie

  5. Od dzieciństwa często w kościele

  6. Mundzio wzorowym uczniem

  7. Wychowany w miłości Ojczyzny

  8. Dzieciństwo sielskie, anielskie

  9. Mundziu, co z Ciebie będzie

  10. W Pabianicach – misje franciszkańskie

    Dostępne online:

  11. Przez zieloną granicę do Lwowa

  12. W Małym Seminarium Franciszkańskim

  13. Przyrzekł Niepokalanej, że będzie walczył dla Niej

  14. Matka ratuje powołanie

  15. Ze Lwowa przez Kalwarię do Krakowa

  16. Na studia wyższe do Rzymu

  17. Studiuje filozofię na Gregorianum

  18. Zakłada Rycerstwo Niepokalanej

  19. W 1918 r. otrzymuje święcenia kapłańskie

  20. Kończy studia w Rzymie