Wreszcie własna drukarnia! Co prawda dość daleko od głównych dróg i największych miast Polski. Poza tym bez elektryczności… Ale św. Maksymilian nie żałuje swych sił, by „Rycerz Niepokalanej” co miesiąc docierał do czytelników.
O pracy wydawniczej Ojca Kolbego i jego współbraci w Grodnie mówi kolejny odcinek opowieści z cyklu „Życie św. Maksymiliana”.

W październiku 1922 roku przełożony polecił ojcu Maksymilianowi, by przeniósł się do Grodna. Wilgotny klimat Krakowa nie służył jego zdrowiu, nadto w klasztorze brakowało miejsca na drukarnię, o którą się starał.

Grodno jest miastem o bogatej przeszłości historycznej. Środkiem płynie piękna rzeka Niemen. Na prawym brzegu górują dwa zamki królewskie: sta­ry, gdzie umarł w 1484 roku św. Kazimierz królewicz, i nowy z XVIII wieku. Na lewym brzegu na wzgórzu znajduje się klasztor franciszkański z XVII wieku.

Ojciec Kolbe przybył do Grodna 20 października. Zaraz napisał do matki: „Powietrze tu dobre, a lud poczciwy… Mój pokój patrzy słońcu w oczy, bo na południe zwrócony, a lokal na wydawnictwo obszerny… Kościół nasz jest po­święcony Najświętszej Maryi Pannie”. Przy klasztorze był ogród, a za nim widniały pola i niedaleki las.

Numery listopadowy i grudniowy „Rycerza” wydano w drukarniach na mieście, a styczniowy z 1923 roku już we własnej drukarni. Ojciec Maksymilian nabył starą maszynę drukarską u Sióstr Magdalenek w Kra­kowie, gdzie dziś odbiera cześć św. Faustyna, apostołka Miłosierdzia Bożego. W Warszawie kupił czcionki (litery metalowe), nóż introligatorski i spinaczkę. Postarał się też o papier i farbę na druk. Pisał wtedy do swego brata: „Niepokalana zsyła wprost dziwnie pieniądze, tak że mimo licznych i grubych wydatków jakoś stoję na nogach”. Często był w podróży, załatwiając sprawy.

W pierwszym roku trzech ludzi pracowało w wydawnictwie: ojciec Maksymilian jako redaktor, brat Albert Olszakowski jako drukarz i aspirant Gaweł jako introligator. Dopiero jesienią 1923 roku przybył brat Gabriel Siemieński, by obsłużyć administrację.

Oto jaką sytuację zastał w drukarni brat Gabriel na drugi dzień po przy­jeździe. Aspirant obracał ręcznie kołem maszyny, brat Albert zsuwał na jej blat arkusze przydeptując prawy pedał, a po drugiej stronie ojciec Kolbe na­ciskał drugi pedał. Bez prądu elektrycznego praca była strasznie męcząca.

Drukowanie „Rycerza” o objętości 16 stron i nakładzie 5.000 egzemplarzy trwało od 8 do 10 dni. By wydrukować jedną stronę, trzeba było zrobić czte­ry obroty kołem, czyli nakład miesięczny wymagał 40.000 obrotów, a razem z okładką, drukowaną oddzielnie, 60.000. Potem trzeba było zawozić czy zano­sić „Rycerza” na pocztę, znajdującą się w odległości 3 kilometrów.

Ojciec Kolbe pilnował redakcji, czyli przygotowywał artykuły, ale pomagał też w drukarni. Raz w nocy przyświecał lampą naftową bratu Albertowi, gdy ten robił korektę zecerską, czyli wymieniał niewłaściwe czcionki. Naraz lam­pa wypadła na podłogę z rąk pomocnika, który obudził się przy jej trzasku.

Nie żałowali trudu zakonnicy ciesząc się, że „za to «Rycerz» w wielu tysią­cach egzemplarzy dociera – jak pisał ojciec Maksymilian – do tylu, tylu umysłów i serc, wprowadzając tam Niepokalaną, która najlepiej potrafi dusze oczyścić, uświęcić i z Najświętszym Sercem Jezusa na wieki połączyć – uszczęśliwić”.

Nadto ojciec Kolbe pomagał kapłanom w kościele, zwłaszcza w konfesjo­nale. „Był najlepszym spowiednikiem – jak wyznaje jedna z penitentek – bo potrafił zrozumieć nędzę ludzką i wskazać drogę do najlepszej Opiekunki i Matki”, dlatego przy jego konfesjonale było najwięcej osób. „Warto było cze­kać”. Jeździł też do pobliskich wiosek ze Mszą świętą niedzielną lub do cho­rych. Garnęły się do niego z ufnością dzieci.

25 stycznia 1923 roku informował ojca Alfonsa, swego brata: „Pracy mam sporo, ale i Niepokalana zdrowia dokłada tak, że i robić mogę”.

MRN 05 1999, o. Jerzy M. Domański

Poprzednie odcinki:

Niedostępne online:

  1. Urodził się w Zduńskiej Woli

  2. Kim będzie to dziecię?…

  3. Mieszkał też w Łodzi

  4. Wychował się w pobożnej rodzinie

  5. Od dzieciństwa często w kościele

  6. Mundzio wzorowym uczniem

  7. Wychowany w miłości Ojczyzny

  8. Dzieciństwo sielskie, anielskie

  9. Mundziu, co z Ciebie będzie

  10. W Pabianicach – misje franciszkańskie

    Dostępne online:

  11. Przez zieloną granicę do Lwowa

  12. W Małym Seminarium Franciszkańskim

  13. Przyrzekł Niepokalanej, że będzie walczył dla Niej

  14. Matka ratuje powołanie

  15. Ze Lwowa przez Kalwarię do Krakowa

  16. Na studia wyższe do Rzymu

  17. Studiuje filozofię na Gregorianum

  18. Zakłada Rycerstwo Niepokalanej

  19. W 1918 r. otrzymuje święcenia kapłańskie

  20. Kończy studia w Rzymie

  21. Pierwsze lata w wolnej Polsce

  22. Na kuracji w Zakopanem

  23. Na odpoczynku zdrowotnym w Nieszawie

  24. Wydaje „Rycerza Niepokalanej”