Marzenia o. Maksymiliana poszerzają się. Pragnie zbudować większy klasztor-wydawnictwo, który będzie miał jeden cel: jak najprędzej zdobyć dla Niepokalanej cały świat! W takiej też intencji („by Niepokalana raczyła jak najprędzej zdobyć cały świat”) odprawił Mszę Świętą na Jasnej Górze. Pisze o tym o. Jerzy Domański w kolejnym odcinku opowieści pt. „Życie św. Maksymiliana”.

O. Maksymilian wrócił z kuracji do Grodna w przeddzień Wielka­nocy 1927 roku.

Cieszył się, że wydawnictwo rozrosło się. Nakład „Rycerza Niepo­kalanej” wynosił w grudniu 1926 roku 45 tysięcy egzemplarzy, a po apelu noworocznym przybyło ponad 10 tysięcy nowych prenumerato­rów.

Ale w związku z tym rozwojem powstały trudności. Główną trud­nością był brak pomieszczenia w klasztorze grodzieńskim dla zwięk­szającej się liczby braci i maszyn w wydawnictwie. Ogromny kłopot sprawiała też 4-kilometrowa odległość od poczty i jeszcze większa od stacji kolejowej.

Wolne chwile poświęcali pracownicy „Rycerza” na dyskusję, gdzie i jak urządzić nowe wydawnictwo. Jedni byli za zbudowaniem go przy klasztorze w Grodnie. Inni radzili przenieść je do klasztoru w Niesza­wie, dokąd zapraszał z serca o. Bronisław Stryczny, gwardian, starszy kolega o. Maksymiliana. Ale o. Maksymilian marzył o tym, by pobu­dować nowy klasztor i to blisko Warszawy. Polecił braciom, by nary­sowali plan takiego klasztoru, który by pomieścił 100 ojców (kapła­nów) i 200 braci zakonnych, i w którym można by było drukować rów­nież inne czasopisma, nawet dziennik.

Dnia 13 czerwca obchodzono w klasztorze franciszkańskim w Gro­dnie odpust św. Antoniego. Przybył na odpust proboszcz z niedalekich Adamowicz i poinformował, że książę Jan Drucki Lubecki, właściciel paru folwarków koło Grodna, ma też majątek w Teresinie pod War­szawą. Bracia Kolbowie: Maksymilian i Alfons udali się do księcia 4 lipca. Przyjął ich serdecznie i oświadczył, że dla sprawy Niepokala­nej ofiaruje pięć morgów w Teresinie.

10 lipca Kolbowie obejrzeli teren i ostatecznie wybrali działkę przy drodze prowadzącej od szosy warszawsko-poznańskiej do Szymanowa, tuż przy stacji Szymanów i poczcie Teresin. Decyzję o budowie klasztoru miała podjąć Kapituła Prowincjalna w Krakowie. Jadąc na nią 17 lipca, o. Maksymilian wstąpił na Jasną Górę i przed Cudownym Obrazem odprawił Mszę Świętą w intencji, „jaka się Niepokalanej najbardziej podoba i by raczyła jak najprędzej zdobyć cały świat, polecając wszystkich i każdego z osobna z wydawnictwa, sprawę Kapituły i wydawnictwa na Kapitule”.

Kapituła Prowincjalna wyraziła zgodę, że „jest konieczny nowy dom wydawniczy, różny od innych klasztorów”, i że należy „przyjąć fundację księcia Druckiego Lubeckiego”, a załatwienie ostatnich for­malności zleciła nowemu prowincjałowi, o. Kornelemu Czuprykowi, i jego radzie.

Zaraz po tej decyzji o. Alfons załączył do numeru sierpniowego „Rycerza” ulotkę z apelem do czytelników, by w imię Niepokalanej dopomogli zbudować jeszcze przed zimą skromny klasztorek, który przez prasę i modlitwę będzie służył wyłącznie szerzeniu Jej czci.

O. Maksymilian zakrzątnął się, by jak najprędzej na skraju przy­szłego klasztoru stanęła figura Niepokalanej. Pra­gnął, by Maryja sama objęła to miejsce. Br. Zeno Żebrowski przygotował postument i na nim usta­wiono 90-centymetrową figurę metalową, zakupio­ną w Warszawie. Poświęcił ją 6 sierpnia proboszcz miejscowej parafii Pawłowice, ks. Józef Wierzejski.

Wspomina ten dzień br. Sergiusz Pęsięk. Miał wówczas 10 lat i mieszkał w najbliższej wiosce Paprotnia: „Gdy ro­dzice wrócili z Szymanowa, gdzie byli na odpuście Przemienienia Pańskiego, opowiedzieli, że przy dro­dze stoi nowa figura Matki Bożej: Zaraz poszedłem zo­baczyć ową figurę. Gdy tam przybyłem, już parę dzieci łączyło dwa druciki i zapa­lało gwiazdki w koronie, która otaczała głowę figury. Każdej nocy korona była oświetlona”.

MRN 10 1999, o. Jerzy M. Domański

Poprzednie odcinki:

Niedostępne online:

  1. Urodził się w Zduńskiej Woli

  2. Kim będzie to dziecię?…

  3. Mieszkał też w Łodzi

  4. Wychował się w pobożnej rodzinie

  5. Od dzieciństwa często w kościele

  6. Mundzio wzorowym uczniem

  7. Wychowany w miłości Ojczyzny

  8. Dzieciństwo sielskie, anielskie

  9. Mundziu, co z Ciebie będzie

  10. W Pabianicach – misje franciszkańskie

    Dostępne online:

  11. Przez zieloną granicę do Lwowa

  12. W Małym Seminarium Franciszkańskim

  13. Przyrzekł Niepokalanej, że będzie walczył dla Niej

  14. Matka ratuje powołanie

  15. Ze Lwowa przez Kalwarię do Krakowa

  16. Na studia wyższe do Rzymu

  17. Studiuje filozofię na Gregorianum

  18. Zakłada Rycerstwo Niepokalanej

  19. W 1918 r. otrzymuje święcenia kapłańskie

  20. Kończy studia w Rzymie

  21. Pierwsze lata w wolnej Polsce

  22. Na kuracji w Zakopanem

  23. Na odpoczynku zdrowotnym w Nieszawie

  24. Wydaje „Rycerza Niepokalanej”

  25. Św. Maksymilian nad Niemnem

  26. Coraz więcej współpracowników

  27. Znowu w Zakopanem