„To się zaczęło nagle – czytamy w kolejnym rozdziale opowieści z cyklu „Życie św. Maksymiliana”. – Do 1926 roku ojciec Maksymilian nie mówił o misjach”.  A gdy już się na to zdecydował, to dotarł aż na drugą stronę kuli ziemskiej… Zapraszamy na kolejny odcinek.

Uwaga: W przygotowaniu jest książka na podstawie niniejszego cyklu. Na początku 2027 roku ukaże się ona nakładem Wydawnictwa Ojców Franciszkanów Niepokalanów.

To się zaczęło nagle. Do 1926 roku ojciec Maksymilian nie mówił o misjach. W tym roku przełożeni zakonni zlecili mu funkcję delegata „Franciszkańskiej Krucjaty Misyjnej” na Polskę. Franciszkanie zało­żyli we Włoszech taką „Krucjatę” dwa lata wcześniej, aby obudzić w za­konie działalność misyjną. Obowiązki delegata polegały na tym, by przypominać klasztorom franciszkańskim w Polsce, że powinny wśród wiernych zakładać kółka misyjne, aby ludzie zainteresowali się misja­mi, aby modlili się za misje i zbierali ofiary na ich zakładanie i utrzymanie. Franciszkanie włoscy po długiej przerwie wznowili działalność misyjną. W 1924 roku założyli misję w Chinach.

Ojciec Maksymilian nie miał czasu na zajmowanie się „Krucjatą”. W1926 roku znowu zachorował, a gdy w 1927 roku skończył reperowa­nie zdrowia w Zakopanem, zajął się zakładaniem i bu­dową Niepokalanowa, oraz przeniesieniem wydawnic­twa z Grodna do tego nowe­go klasztoru.

Gdy wrócił z leczenia, prowincjał przypomniał mu, że ma złożyć sprawoz­danie z życia „Krucjaty Misyjnej w Polsce”. Sprawa była pilna, bo już w lipcu musiał przedstawić sprawozdanie z działalno­ści „Krucjaty” w Polsce na kapitule prowincjalnej i doręczyć je gene­rałowi zakonu.

Jesienią tego samego roku odbył się w Poznaniu Międzynarodowy Zjazd Misyjny, na który zgłosili się bracia Kolbowie, ojciec Maksy­milian i ojciec Alfons, jako redaktorzy „Rycerza Niepokalanej”. Ziarno powołania misyjnego, zasiane w jego sercu, gdy został delegatem „Franciszkańskiej Krucjaty Misyjnej”, od tego zjazdu zakiełkowało i zaczęło natychmiast rosnąć. Obaj bracia przejęli się duchem misyj­nym. Zaraz po zjeździe wykańczali pierwsze budynki w Niepokalanowie, a w grudniu 1927 roku przenieśli tam wydawnictwo z Grodna. To wszystko pochłonęło ich czas i uwagę, ale wzrostu ziarenka misyjnego powołania nie powstrzymało.

Już w marcu następnego roku, w listach do wszystkich klasztorów w sprawie „Krucjaty”, ojciec Maksymilian prosił przełożonych klaszto­rów o odpowiedź na pytanie, czy nie byłoby dobrze, aby franciszkanie polscy założyli własną misję. Pytanie to zdradza, że omawiał sprawy misji ze swoim bratem i z przełożonym prowincji zakonnej.

Osobistą decyzję wyjazdu na misje ojciec Maksymilian podjął praw­dopodobnie podczas krótkiego odpoczynku w Kalwarii Pacławskiej, zi­mą 1928/29 roku. Kiedy latem 1929 roku zakładał niższe seminarium w Niepokalanowie, nadał mu już nazwę: „Małe Seminarium Misyjne”. Chciał, aby chłopcy w tej szkole przygotowali się do misji.

Z przełożonym polskiej prowincji ustalił, że musi pojechać do Rzymu, aby przedstawić tę sprawę najwyższemu przełożonemu zako­nu i ustalić miejsce, dokąd ma jechać. Do Rzymu wyruszył w styczniu 1930 roku. Tam mniej zajmował się załatwianiem spraw urzędowych, a więcej szukaniem kraju, do którego mógłby się udać. Spotykał się z klerykami różnych narodowości, którzy byli w rzymskim seminarium dla krajów misyjnych.

Jego wybór pada na Japonię. W Japonii używa się jednego języka i dużo ludzi umie tam czytać i pisać. A on miał przecież swój sposób gło­szenia Ewangelii. Na misjach chciał także wydawać „Rycerza Niepoka­lanej”, aby przez słowo drukowane przemawiać do ludzi, którzy nie znają ani Boga, ani Chrystusa, ani Kościoła.

W lutym wraca tylko po to, aby trzy tygodnie później wyruszyć już do Japonii. Razem z nim wybrało się czterech braci zakonnych z Niepokalanowa.

MRN 03 2000, o. Jerzy M. Domański

Poprzednie odcinki:

Niedostępne online:

  1. Urodził się w Zduńskiej Woli

  2. Kim będzie to dziecię?…

  3. Mieszkał też w Łodzi

  4. Wychował się w pobożnej rodzinie

  5. Od dzieciństwa często w kościele

  6. Mundzio wzorowym uczniem

  7. Wychowany w miłości Ojczyzny

  8. Dzieciństwo sielskie, anielskie

  9. Mundziu, co z Ciebie będzie

  10. W Pabianicach – misje franciszkańskie

    Dostępne online:

  11. Przez zieloną granicę do Lwowa

  12. W Małym Seminarium Franciszkańskim

  13. Przyrzekł Niepokalanej, że będzie walczył dla Niej

  14. Matka ratuje powołanie

  15. Ze Lwowa przez Kalwarię do Krakowa

  16. Na studia wyższe do Rzymu

  17. Studiuje filozofię na Gregorianum

  18. Zakłada Rycerstwo Niepokalanej

  19. W 1918 r. otrzymuje święcenia kapłańskie

  20. Kończy studia w Rzymie

  21. Pierwsze lata w wolnej Polsce

  22. Na kuracji w Zakopanem

  23. Na odpoczynku zdrowotnym w Nieszawie

  24. Wydaje „Rycerza Niepokalanej”

  25. Św. Maksymilian nad Niemnem

  26. Coraz więcej współpracowników

  27. Znowu w Zakopanem

  28. Trzeba zbudować klasztor MI

  29. Powstaje Niepokalanów

  30. Bohaterskie początki